Kadir gecesi, kader anı gibidir.
“Bin aydan daha hayırlı” ömre bedel bir an’ın saklı olduğu zamanlar, kadri kıymeti kat kat olabilecek değerde anlar, gecelerden geçiyoruz.
Saklı bir an’ı arıyoruz. An yakalamaca gibi bir şey bu. Bir anda koca bir ömür, bir ömürde nice anlar saklı. Yakalayabilirsek eğer, o an, neredeyse bir ömre dönüşecek. Nitelikçe artacak. Bereketlenecek. Kendine doyduğu gibi bizi de doyuracak...
Fıtrat ve kitabın uzak bir yakınlığı var. Kitap; ilk tabiatımızı son olgunluğa, ilkellikten mükemmelliğe nasıl elimizden tutarak götüreceğimizi öğretir. Kendi benliğimiz üzerinde ilahi tasarruf imkanını açar. Özel bir okuldur, kalpten kaydolan herkes için...
Bir ilk vahiy gecesidir bu geceler. Sözün dağa indiği, insanın sözlendiği ilk heceler... Vahyi, gerçeği anlatan bir cümleyi, bir işareti, sembolü, olayı, bir objeyi anlayabildiği, anlamlandırabildiği bir gece. Daha çok güneşin olmadığı, hayat telaşının ısınıp kaynamadığı, ay ve yıldızların kişiye özel ışıttığı ve kalabalığın, gürültünün, sıradanlığın, meşgalenin, rutinin, bezginliğin, yorgunluğun bittiği bir karanlığa karşılık gelse de insanın daha önce düşünülmemişlerine varabildiği anlardır; gece. Hayatın bir yarısıyla uyuması. İnsanın toprağı yere serilirken havasının ayaklanması. Bedensel dinginlik üstüne ruhsal ayaklanma zamanı...
Anlamı yakalamak salt zihinde çözümlemekle kalmayan bir bulmacadır. Anladığı güzelliği, bir hayat ilkesi edinerek yaşayabilmek hakikatin asıl inişidir . Bir ayet anlaşıldığı zaman insana doğru alçalmaya başlar. Fakat asıl yaşandığında inişini, tenzilini tamamlar. İşte o ilke, amaçladığı toprağa bir soluk vermiş, o mekâna yaşamsal bir değer olarak insan üzerinden varmıştır. Söz hayata dokunmuş ve hayatı bir güzel hareketlendirmiştir. Değeri bilinerek/değerler ölçüsünde yaşanan bir an, her an kadrini bildiğin bir gece olabilir o zaman. Kadir Gecesi olabilir.
Sembolik değeri yüksek ömürlük bir gecedir. Ömre değer bir anı içinde saklayan bir gece… İnsanın bir aydınlanma yaşadığı, hayatının anlamlandığı, hep olduğundan bir adım daha öteye, gelişime ve olgunlaşmaya varabildiği, iyi değerlendirebildiği, değer aldığı ve verdiği, değer ürettiği her an, zaman kadirli, kıymetlidir insan için. Ömre bedel anıdır. Binlerce ay yaşamaz belki. Fakat an gelir yaşar.
O an mevcudu sorguladığı, olanın tahtını salladığı, olanın ötesine geçebildiği bir keşif, bir buluş, bir buluşma anıdır. Olduğundan daha iyi ve güzele cesaretle... Sorgulamalar, eleştiriler, daha doğruya varmalar, değişimlerle yepyeni bir yaşama adım atabilir insan. Ölçüsüzlüklerine bir ölçü, yaşamına yeni bir kader getirebilir.
Anlamla buluşur insan Kadir Gecesinde. Allah’la buluşur. Yüce değerlerle, ölçülerle buluşur.
Anı hayata uzatmalıdır. Hayatı da anda özleştirmelidir. An ömrünün özeti, özü olmalıdır. Hayatı ise o anı doğrulayan ayrıntılar bütünü. An ile bütün hayat/zaman birbirinin sağlaması olmalıdır.
Hayatın yarısı olan geceyi, anlam aramada ideal bir zaman dilimi olarak değerlendirmeyi öğretir bu sure. Değerlendirilebilen gecenin, değerli bir gündüz, değerli bir hayat üreteceğini söyler…
İyi bir okur, gece anlam aramaya çıkar. Çünkü gündüzün, ömrünce anlamlı yaşamak ister. Merak başlangıçtır. Sonra art arda açılan ufuklar, anlayış ve kavrayış açıklığı, okuma, akıl yürütme, susku, sükûnet, sekinet, dinginlik, huzur... Her arayışçıya ilhamlar, esinler olacaktır. Ve belki de ruh; kitabıyla hayatıyla bütün varlığın -illâ- anlamlılığıdır. Hayatın, hayat içindeki herhangi bir şeyin, yoğunlaşılan herhangi bir konunun, hakiki anlamına erdiren güç...
Şafak vakti ise, sanki bilgiden bilince geçişi ifade ediyor. Tam aydınlığa geçişi. Daha doğruya yaklaşmayı…