Blog

Biz yine kaçalım gündemden. Aynı gezegende farklı olay ve olgulara bakalım. Aynı alemin bambaşka gündemine doğru serserilik, başı hoşluk yapalım.

İnsan olarak kendini/ öz yaşamını kendine karşı, yozlaşmamış vicdanına ya da iç aynana karşı savunabilir misin?

Aslında durum şundan ibaret; Birileri kendi hissizliğine meşruiyet arama çabasına girişmiş oluyor. Katı kalbinin alt hizasına esas hiza bu diyerek askeri bir disiplinle çekmeye çalışıyor.

Bir yürüdüğünün farkında olmak var. Bir de yürüme üslubunun bilincinde olmak var. Bütün bu kargaşada fikri fikrimize, zikri zikrimize uyan ya da saygıyla kıyaslayıp çoğalabildiğimiz yol arkadaşlarımız kim/ler? Eş veya dost elinden elimizi kavrayan fikirdaşlarımızla birleşebiliyor mu yollarımız?

Pek çok şeyi yüzeyinden, ilk görünümlerinden seyir ile ve hareket edebileceğimiz kadar tatlı bir sığlıkta başlıyor, yaşamımız. Biraz kör bir neşe, kendini bilmez cahil bir baharla.

Her şeyden önce konuşmanın hakikati nedir de uzlaşmak lazım. Çoğu konuşma konuşma değil, başka bir şey. Üslubunu ve ahlakını kaybeden dil artık bildiğimiz dil değildir; toplumsal dokuyu için için yiyen mutant bir organa dönüşmüştür.

Hayvana kaçanlar da var. İnsanla yüz göz olacak kadar harika bir aleme. Fakat üzgünüz. Sahipsiz insan daha çok, sahipsiz hayvandan... Keşke hiç bir varlık kimsesiz kalmasa ki tevhidin evrensel bir çare olduğuna inanırım. Büyük bütünleşme...

Anladık Algoritma derinliği sevmiyor. Fakat derinlik de onu sevmiyor ve algoritmanın bundan haberi yok.

Liyakat, sadece teknik bir beceri seti, diploma veya ustalıktan ibaret görülmemeli.

Gayb/bilinmeyen işte varlığın kilitlenmiş uzayıdır. Arka odası, odaları… Mahremiyetin dik âlası. Susması asıl sesin. Kapaması gözlerini özün…