Blog

Bu dünyaya yaşlanırken başka bir dünya için gençleşiyor muyuz?!

Gecelerden biriydi. İstanbul gecelerinden sadece biri...

Yabancı birçok kelimeyi misafirperverlik duygusu ile kucaklayan, hatta gün içine varıncaya kadar pratik sözlük evinin anahtar teslimini bile yapan bir diliz. 

"İç siyaset" 'in bendeki tanımı şu: kendi kendini iyi yönetebilen, iradesini ortaya koyabilen, kendini gerçekleştirme sürecine dalmış ve varoluşunu en iyi, en kaliteli üretimlerle sadece Yaratıcısına kanıtlama derdinde olan insan ve toplum olmaya emek vermek. Kolayca yönetilen değil, yönetilmeye gerek duyulmayacak olgunlukta şahsiyetler olma ve çoğaltmada emek vermek…

Kar bu. Hepimizin gördüğü. Beyazın karaya vurması. 

Bir kere erkekler baba oluyordu. Kadınlar da anne. Babanın kalbi annede toplanıyor, oradan çocuklara dağılıyordu. Annenin kalbi ise çocuklara çatallandıktan sonra babanın kalbinde derlenip toplanıyordu. Büyük annenin ve büyük babanınki torunlara bölünüyor, pay ediliyor, daha sonra büyüklere kalırsa kalıyordu. Her şeyin küçüğü daha çok seviliyordu. Evin de.

Neyse ki akşamları haber saatinde pür dikkat dinleniyordu. Saygıyla ve bir ciddiyet içinde. Reklamlarına katlandıktan sonra sanat müziği konserleri de huşu içinde seyrediliyordu. Basbayağı seyredilmesine o da bir anlam veremiyor ve o zamanlarda gözlerini nereye kaçıracağını bilemiyordu. İçinde kendisinin bilmediği bir takım görüntülerin  mi olduğunu düşünmüyor değildi.

Kimse bize acımadı. Biz de bize acımadık. Öne, hep öne atıldık. Bir şeyin ideoloji olması ondandı. Kavramlar bizdeki atılganlığı görüp utandığında kıpkırmızı kesilirler ve ister istemez birer ideolojiye dönüşürlerdi. 

Burgaz’ın ışıkları her akşamki gibi suya değmeden Kınalıada’ya yürüyerek geçme kerametini gösteriyor. Bazen şarkı sesleri de geliyor. Fakat bu sonbaharda kış tüyü var sanki.

“Kalbim göklü-köklü bir gaye için çarptığı müddetçe sağım, sağlıklıyım. Yaşamaya yüzüm varsa bundandır. Kuş sürülerine takılıp kalmışsa kirpiklerim. Rüzgârı öpmüşse iki de bir yanağım. Bundandır.”